پس نفس مقدس خود را در مقام دعوت اينچنين جماعت بتعب و رنج مينداز زيرا كه بر تو همين تبليغست و بس و از تو تبليغ به عمل آمده و اين آيه دليل بر اعراض مذكورست پس در بيان قدرت كاملهء خود و غرض از خلق انسان ميفرمايد كه : [ سوره النجم ( 53 ) : آيات 31 تا 32 ] وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا بِما عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى ( 31 ) الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى ( 32 ) وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ و مر خداى تعالى راست آنچه در آسمانهاست و آنچه در زمين است و همه را او خلق كرده و عقلا را مكلف گردانيده لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا تا جزا دهد آنان را كه بد كردند بِما عَمِلُوا بعقوبت آنچه كردند يا بسبب آنچه گردند از اعمال قبيحه وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا و تا جزا دهد آنان را كه نيكويى كردند بِالْحُسْنَى بمثوبت نيكو يا بسبب كارهاى نيكو پس در صفت نيكوكاران ميفرمايد كه الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ و آن نيكوكاران آنانند كه اجتناب ميكنند از كبيره‌هاى گناه يعنى از آن گناهانى كه عقاب آن كبير و بزرگست وَ الْفَواحِشَ و از گناهانى كه فحش و قبح آن بيشتر است از كبائر الاثم مثل زناى محصنه بنا برين ميتواند كه مراد از گناهان كبيره گناهانى باشد كه در آن حق اللَّه يافت شود و بس و فواحش آنكه در آن حق الناس نيز باشد چنانچه در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه « الفواحش الزنا و السرقة » و بعضى گفته‌اند كه فاحشه آن گناهيست كه در آن حدى مقرر شده باشد و كبائر الاثم اعم از آن و ميتواند كه و الفواحش عطف بيان كبائر الاثم باشد كه مفاد هر دو بيك معنى باشد و در باب